Produkt krajowy brutto

Realny PKB w Polsce wzrósł w 2013 roku o 1,6% wobec 2,0% w roku poprzednim.W I połowie roku tempo wzrostu gospodarczego przekroczyło nieco 0,5% r/r, ale potem zaczęło rosnąć i w ostatnim kwartale wyniosło 2,7% r/r.

2013 rok był rokiem stagnacji popytu krajowego, po jego spadku o 0,1% w roku poprzednim. Wyraźny spadek popytu krajowego w skali roku był widoczny jednak od II kwartału 2012 roku do połowy roku 2013. Wynikiem realnego spadku dochodów z 2012 roku, połączonego z podwyższonym poziomem bezrobocia i niską stopą oszczędności, były dwa kolejne lata najniższego od połowy lat dziewięćdziesiątych wzrostu konsumpcji indywidualnej. Spożycie indywidualne w 2013 roku wzrosło zaledwie o 0,8%, czyli jeszcze słabiej niż w poprzednim roku. Ponownie obniżyły się także inwestycje w środki trwałe (spadek o 0,2% w ujęciu rocznym), a zmiana zapasów nadal oddziaływała negatywnie na wzrost PKB.

Dekompozycja wzrostu PKB w latach 2008-2013



Jednak począwszy od III kwartału popyt krajowy zaczął stopniowo rosnąć. Dzięki zwiększeniu realnych dochodów i symptomom poprawy na rynku pracy, przerwana została w końcu stagnacja konsumpcji indywidualnej, której dynamika w ostatnim kwartale 2013 roku wyniosła 2,1% r/r. Od III kwartału zaczęły również rosnąć inwestycje w środki trwałe. Przełamanie tendencji spadku inwestycji może świadczyć o odczuwanej w przedsiębiorstwach poprawie perspektyw popytu i sytuacji finansowej.

Wobec stagnacji popytu krajowego, wzrost gospodarczy w 2013 osiągnięto dzięki dodatniemu saldu obrotów z zagranicą. W ciągu 2013 roku poprawiała się stopniowo sytuacja na rynkach najważniejszych dla polskiego eksportu, który pozostawał konkurencyjny. Stopniowe ożywienie popytu krajowego w II połowie roku i związany z tym wzrost importu, przyczyniały się jednak do zmniejszania skali pozytywnego wpływu eksportu netto na wzrost PKB. W IV kwartale 2013 r. popyt krajowy stał się najważniejszym czynnikiem wzrostu gospodarczego w tym okresie.